Description
Zastosowanie
Divalproex zawiera divalproex sodu, substancję, która oddziałuje z niektórymi substancjami w mózgu i zwiększa stężenie kwasu gamma- aminomasłowego (GABA), który jest neuroprzekaźnikiem. Lek stosuje się w leczeniu zaburzeń drgawkowych, maniakalnej fazy zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, w celu zapobiegania migrenowym bólom głowy.
Dawkowanie i sposób stosowania
Zalecana dawka początkowa w leczeniu ostrej manii z powodu choroby afektywnej dwubiegunowej wynosi 750 mg na dobę w dawkach podzielonych. W celu zapobiegania migrenom należy przyjmować 250 mg dwa razy na dobę. W leczeniu napadów padaczkowych należy stosować dawkę początkową obliczoną jako 10- 15 mg / kg mc. / dobę, w celu osiągnięcia pożądanego efektu dawkę należy stopniowo zwiększać o 5- 10 mg / kg mc. / dobę. Nie należy przekraczać zalecanej dawki i stosować się do wszystkich zaleceń lekarza prowadzącego. Podczas leczenia należy pić dużo wody. Czynność wątroby należy regularnie kontrolować w celu uniknięcia szkodliwych skutków. Tabletki należy połykać w całości, nie kruszyć ani nie żuć. Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli pacjent przypuszcza, że lek nie działa prawidłowo, aby zapobiec drgawkom. Nie należy przerywać stosowania leku bez zgody lekarza, nawet jeśli pacjent czuje się lepiej.
Środki ostrożności
Niewydolność wątroby może rozwijać się przez całe życie, jest to najbardziej prawdopodobne u dzieci w wieku poniżej dwóch lat, zwłaszcza jeśli mają zaburzenia metaboliczne lub choroby mózgu powodujące zaburzenia psychiczne (stwardnienie rozsiane, choroba Huntingtona, choroba Creutzfeldt- Jacob, uszkodzenie mózgu lub zakażenie). Objawy niewydolności wątroby to złe samopoczucie, letarg, osłabienie, obrzęk twarzy, wymioty, anoreksja. Divalproex może również powodować rzadkie przypadki zapalenia trzustki prowadzące do zgonów, które mogą pojawić się nagle nawet po kilku latach leczenia produktem Divalproex. Konieczne jest dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia krwi lub krwawień, zaburzeniami mózgu w wywiadzie, urazem głowy lub śpiączką, zaburzeniami cyklu moczowego w wywiadzie rodzinnym, zgonami niemowląt z nieznanej przyczyny, zakażeniem HIV lub CMV (cytomegalovirus). Samobójcze myśli są również możliwe podczas leczenia lekiem.
Przeciwwskazania
Leku nie można podawać pacjentom z chorobami wątroby, znacznymi zaburzeniami czynności wątroby, znanymi zaburzeniami cyklu mocznikowego.
Możliwe działania niepożądane
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są: nudności, senność, zawroty głowy, wymioty, astenia, ból brzucha, niestrawność, wysypka, biegunka, utrata masy ciała, drżenia, niska gorączka, ciemny mocz, stolce w kolorze clay- coli. W niektórych przypadkach występuje łysienie (utrata włosów), świąd i wrażliwość na światło słoneczne. Do bardziej rzadkich, ale ciężkich działań niepożądanych należą: zapalenie trzustki, uszkodzenie wątroby i nieprawidłowe krwawienie. Wątroba występuje częściej u dzieci. Ryzyko wzrasta, gdy pacjent przyjmuje kolejne dwa leki przeciwdrgawkowe. Objawy uszkodzenia wątroby to złe samopoczucie, osłabienie, żółtaczka, obrzęk twarzy, wymioty, utrata apetytu.
Interakcje z innymi lekami
Następujące leki mogą wchodzić w interakcje z produktem Divalproex: topiramat (Topamax), tolbutamid (Orinase), rozrzedzacz krwi, taki jak warfaryna (Coumadin), aspiryna lub acetaminofen (Tylenol), klozapina (Clozaril, FazaClo), diazepam (Valium), zydowudyna (Retrovir), meropen (Merrem), rifampin (Rifadin, Rimactane, Rifater), etosuxide (Zarontin), indometacyna (Indocin), nabumeton (Relafen), ibuprofen (Motrin, Advil), naprosyn, Aleve), diklofenak (Voltaren, Cataflam, Arthrotec), ketolac (Toradol) oraz aspiryna. Takie leki jak warfaryna lub heparyna, jeśli są stosowane jednocześnie z produktem Divalproex, mogą wpływać na krzepnięcie krwi i prowadzić do nieprawidłowego krwawienia. Aspiryna i felbamat (Felbatol) redukują katabolizm Divalproex i niniejszym zwiększają jego stężenie we krwi. Wręcz przeciwnie, fenytoina (Dilantin), Rifampin (Rifadin; Rimactane), karbamazepina (Tegretol) zmniejszają jej stężenie we krwi. Absorptyna divalproeksu jest zmniejszona przez cholestyraminę (Questran), dlatego też spożycie divalproeksu powinno być rozdzielone co najmniej o dwie godziny przed lub sześć godzin po podaniu cholestyraminy.
Divalproex może istotnie zwiększać stężenia lamotryginy (Lamictal), zydowudyny (AZT), etosuksymidu (Zarontin), diazepamu (Valium) i fenobarbitalu, zwiększając w ten sposób ich stężenia we krwi.
Pominięcie dawki
Nigdy nie należy stosować podwójnej dawki tego leku. Jeśli zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki, po prostu pomiń pominiętą porcję i kontynuuj przyjmowanie leku zgodnie ze schematem.
Przedawkowanie
Objawy przedawkowania diwalproeksu to: słabe tętno, senność, płytki oddech, senność, blok serca, utrata przytomności i głęboka śpiączka. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem prowadzącym i zwrócić się o natychmiastową pomoc medyczną.
Przechowywanie
Przechowywać w temperaturze pokojowej 15- 30 C (59- 86 F) z dala od wilgoci i ciepła.
Informacja medyczna
Informacje zamieszczone na tej stronie mają charakter ogólny i nie zastępują konsultacji z lekarzem ani farmaceutą. Nie należy wykorzystywać ich do samodzielnego rozpoznawania chorób, rozpoczynania leczenia lub zmiany dawkowania. Decyzję dotyczącą zastosowania leku, dawki i czasu terapii należy podjąć wspólnie z wykwalifikowanym pracownikiem ochrony zdrowia po uwzględnieniu stanu pacjenta, innych przyjmowanych leków oraz możliwych przeciwwskazań i interakcji.
