Description
Zastosowanie
Izosorbid należy do azotanów. Wpływ jego substancji czynnej, monoazolanu izosorbidu, polega na rozszerzeniu (poszerzaniu) naczyń krwionośnych i ułatwieniu pompowania serca. Izosorbid jest stosowany w leczeniu napadów dławicy piersiowej (bólu w klatce piersiowej). Inne podobne azotany to dinitroazotan izosorbidu (Dilatrate- SR, Isochron, Isordil Titradope) i nitrogliceryna (NitroQuick, Nitrolingual, Nitrostat, Nitro- Dur).
Dawkowanie i sposób stosowania
Zalecana dawka leku Isosorbide to 20 mg tabletek o natychmiastowym uwalnianiu, przyjmowane dwa razy na dobę. Następną dawkę należy przyjąć co najmniej siedem godzin później, aby uniknąć tolerancji. Zastosowanie Tabletki o przedłużonym uwalnianiu, dawka wynosi 30- 240 mg przyjmowane jeden raz na dobę.
Środki ostrożności
Nie należy przyjmować leku Isosorbide w przypadku stosowania sildenafilu (Viagra) ze względu na możliwe poważne działania niepożądane. Jeśli pacjent ma uczulenie na dinitroazotan izosorbidu, (izochron, isordil, dilatrat), monoazotan izosorbidu lub nitroglicerynę, nie powinien przyjmować leku Isosorbide. Nie należy także stosować leku, jeśli u pacjenta występują wczesne objawy zawału serca, takie jak ból w klatce piersiowej lub silne uczucie, nudności, pocenie się, ból rozprzestrzeniający się na ramię lub ramię, ogólne złe samopoczucie.
Przed zastosowaniem leku Isosorbide należy poinformować lekarza prowadzącego, jeśli u pacjenta występuje zastoinowa niewydolność serca, niskie ciśnienie krwi lub choroba nerek. Na początku leczenia izosorbid może powodować poważne bóle głowy. Nie należy stosować leku Isosorbide w leczeniu napadów dławicy piersiowej, które już się rozpoczęły. Lek ten jest stosowany w celu zapobiegania napadowi dławicy piersiowej, więc należy go stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie należy nagle przerywać stosowania tego leku, ponieważ może to spowodować ciężki atak dławicy piersiowej. Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występuje zastoinowa niewydolność serca, niskie ciśnienie krwi lub choroba nerek. Powstawać powoli z pozycji siedzącej lub leżącej, chyba że u pacjenta wystąpi poważny spadek ciśnienia tętniczego krwi.
Przeciwwskazania
Izosorbid jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością lub rzadkimi i nieprzewidywalnymi reakcjami na inne azotany lub azotyny.
Działania niepożądane
Najczęstszym działaniem niepożądanym leku Isosorbide jest ból głowy, powodujący zawroty głowy, kołatanie serca, poważny spadek ciśnienia tętniczego krwi, gdy wzrasta z pozycji siedzącej, osłabienie.
Interakcje z innymi lekami
Jednoczesne stosowanie z produktem Sildenafil (Viagra), wardenafilem (Levitra) lub tadalafilem (Cialis) może niebezpiecznie obniżyć ciśnienie tętnicze krwi i jest przeciwwskazane. Nie należy łączyć izosorbidu z antagonistami kanału wapniowego, takimi jak diltiazem (Dilacor, Tiazac, Cardizem) i werapamil (Izoptin, Izoptin SR, Calan, Verelan, Verelan PM, Covena- HS)
Pominięcie dawki
Jeśli pacjent zapomniał przyjąć dawkę na czas, powinien to zrobić jak najszybciej. Ale nie należy przyjmować leku, jeśli jest już za późno lub prawie czas na kolejną dawkę. Nie należy stosować podwójnych dawek leku Isosorbide. Zazwyczaj należy przyjmować dawkę następnego dnia o tej samej porze.
Przedawkowanie
Objawy przedawkowania to: szybkie lub kołatanie serca, nudności, wymioty, gorączka, splątanie, zawroty głowy z ciężkim pulsującym bólem głowy, uczucie wirowania, zaburzenia widzenia, ból brzucha, krwawa biegunka, pocenie się, trudności w oddychaniu, zimna lub wilgotna skóra, omdlenia, uczucie światłoczułości, drgawki.
Przechowywanie
Przechowywać w temperaturze pokojowej 20-25 C (68-77 F). Przechowywać z dala od wilgoci, ciepła i światła słonecznego. Nie zaleca się przechowywania w łazienkach i miejscach dostępnych dla dzieci.
Informacja medyczna
Informacje zamieszczone na tej stronie mają charakter ogólny i nie zastępują konsultacji z lekarzem ani farmaceutą. Nie należy wykorzystywać ich do samodzielnego rozpoznawania chorób, rozpoczynania leczenia lub zmiany dawkowania. Decyzję dotyczącą zastosowania leku, dawki i czasu terapii należy podjąć wspólnie z wykwalifikowanym pracownikiem ochrony zdrowia po uwzględnieniu stanu pacjenta, innych przyjmowanych leków oraz możliwych przeciwwskazań i interakcji.
