Description
Zastosowanie
Loxitan należy do grupy leków, tzw. trójpierścieniowych leków przeciwpsychotycznych. Nie wiadomo dokładnie, jak działa ten lek. Lek stosuje się w leczeniu schizofrenii.
Dawkowanie i sposób stosowania
Środki ostrożności
Należy poinformować lekarza o wszystkich schorzeniach, które występują, a zwłaszcza: jeśli u pacjenta występują jakiekolwiek alergie, pacjent ma w przeszłości inne problemy psychiczne, problemy z sercem, jaskrę, trudności w oddawaniu moczu lub czynniki ryzyka utrudniające oddawanie moczu, chorobę Parkinsona, raka piersi, problemy z wątrobą, wzrost lub nowotwór mózgu, niedrożność żołądka lub napady padaczkowe; pacjent przyjmuje jakiekolwiek leki na receptę lub bez recepty, preparat ziołowy lub suplement diety; jest w ciąży, planuje zajść w ciążę lub karmi piersią; przyjmuje wszelkie leki na receptę lub nieprzepisane leki, preparat ziołowy lub suplement diety; jest uzależniony od alkoholu lub picia dużych ilości alkoholu regularnie; jest bardzo chory lub osłabiony.
Zakłócenia
Nie należy stosować leku Loxitan, jeśli pacjent ma uczulenie na lek lub na inne podobne leki; pacjent przyjmuje hydroksymaślan sodu, ma ciężką depresję ośrodkowego układu nerwowego, jest w śpiączce lub został uśpiony.
Możliwe działania niepożądane
Najczęstsze działania niepożądane to: zaparcia, niewyraźne widzenie, zawroty głowy, senność, suchość w ustach, ból głowy, nudności, zatkany nos, problemy ze snem, pomijanie, zwiększenie masy ciała lub utrata masy ciała.
Ciężkie działania niepożądane, takie jak: ciężka reakcja alergiczna (wysypka; pokrzywka; trudności w oddychaniu; ucisk w klatce piersiowej; obrzęk ust, twarzy, warg lub języka); pobudzenie; zaburzenia zdolności umysłowych, w tym brak reakcji na otoczenie; dreszcze lub uporczywe bóle gardła; splątanie; ciemny mocz; zmniejszenie oddawania moczu; omdlenia lub omdlenia; szybkie lub nieregularne bicie serca; nadmierna aktywność ruchowa; zwiększona produkcja śliny; zwiększone pragnienie; mimowolne, niekontrolowane ruchy mięśni; zmiany miesiączkowe; zaburzenia psychiczne lub nastrojów; drżenie mięśni; drętwienie lub mrowienie skóry; niepokój; drgawki; trudności w oddychaniu; ciężkie zaparcia; niekontrolowana mowa; wzmożność lub suszenia mięśni; sztywne lub sztywne mięśnie; poty; drżenie; niewyjaśniona gorączka; zmiany widzenia; zaburzenia widzenia lub skóry.
W przypadku wystąpienia jednego z wymienionych powyżej objawów należy zwrócić się o pomoc lekarską.
Interakcje z innymi lekami
Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje leki zwiotczające:
barbiturany (np. fenobarbital), narkotyki (np. kodeina) lub hydroksymaślan sodu (GHB), ponieważ ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak ciężka senność, może być zwiększone; leki przeciwcholinergiczne (np. triheksyfenidyl), ponieważ działania niepożądane leku Loxitan mogą być zwiększone; benzodiazepiny (np. lorazepam), ponieważ działania niepożądane mogą być nasilone przez lek Loxitan.
Pominięcie dawki
W przypadku pominięcia dawki leku Loxitan należy przyjąć ją tak szybko, jak to możliwe. Jeśli zbliża się pora przyjęcia następnej dawki, należy pominąć pominiętą dawkę i powrócić do regularnego schematu dawkowania. Nie należy przyjmować dwóch dawek jednocześnie.
Przedawkowanie
Objawy przedawkowania to: zmniejszenie oddawania moczu, trudności w oddychaniu, mimowolne, niekontrolowane ruchy mięśni, utrata przytomności, drgawki, ciężkie lub uporczywe zawroty głowy. W przypadku przedawkowania leku należy natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską.
Przechowywanie
Przechowywać w temperaturze pokojowej od 68 do 77 stopni F (20 do 25 stopni C). Przechowywać z daleka od ciepła, wilgoci i światła. Nie przechowywać w łazience. Przechowywać Loxitan z dala od dzieci i zwierząt domowych.
Informacja medyczna
Informacje zamieszczone na tej stronie mają charakter ogólny i nie zastępują konsultacji z lekarzem ani farmaceutą. Nie należy wykorzystywać ich do samodzielnego rozpoznawania chorób, rozpoczynania leczenia lub zmiany dawkowania. Decyzję dotyczącą zastosowania leku, dawki i czasu terapii należy podjąć wspólnie z wykwalifikowanym pracownikiem ochrony zdrowia po uwzględnieniu stanu pacjenta, innych przyjmowanych leków oraz możliwych przeciwwskazań i interakcji.
