Description
Zastosowanie
Kwas walproinowy jest stosowany w leczeniu drgawek, migren i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Dokładne mechanizmy jego działania nie są znane. Uważa się, że kwas walproinowy zwiększa poziom kwasu gamma- aminomasłowego (GABA) w mózgu.
Dawkowanie i sposób stosowania
Należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie należy przekraczać zalecanej dawki. Dawka początkowa preparatu Valproate w dożylnym wstrzyknięciu wynosi 10- 15 mg / kg mc. / dobę podzielona na 4 dawki i podawana co 6 godzin. Dawka podtrzymująca wynosi 30 do 60 mg / kg mc. / dobę podzielona na cztery dawki i podawana co 6 godzin.
Nie badano stosowania walproinianu sodu przez okres dłuższy niż dwa tygodnie. Wstrzyknięcia soli sodowej walporatu należy jak najszybciej zastąpić doustnymi produktami zawierającymi walproinian.
Środki ostrożności
Kwas walporowy w bardzo rzadkich przypadkach może powodować zagrażającą życiu niewydolność wątroby, na którą najbardziej narażone są dzieci poniżej 2 roku życia. Jeśli dzieci przyjmują więcej niż jeden lek przeciwdrgawkowy, mogą być bardziej narażone na problemy z wątrobą. Ryzyko wzrasta również, jeśli mają choroby mózgu powodujące zaburzenia psychiczne (, stwardnienie rozsiane, Creutzfeldt- Jacob choroby, Huntington choroby, uszkodzenia mózgu lub zakażenia).
Kwas walproinowy może również powodować zagrażające życiu zapalenie trzustki, które zaczyna się nagle nawet wtedy, gdy leczenie kwasem Valporic jest prowadzone przez kilka lat. Jeśli pojawią się następujące objawy wczesnego uszkodzenia wątroby, należy natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską: ból brzucha, nudności, wymioty, utrata apetytu, ciemne zabarwienie moczu, stolce w kolorze gliny, niska gorączka, żółtaczka. Należy poinformować lekarza o ciąży lub planowaniu zajścia w ciążę, ponieważ lek ten może powodować wady wrodzone. Podczas leczenia kwasem Valporic możliwe jest występowanie myśli samobójczych. W przypadku zmiany nastroju lub zachowania, pacjent ma depresję, lęk, wrogie, nadpobudliwe myśli lub myśli o samookaleczeniu się i samobójstwie należy powiadomić lekarza.
Przeciwwskazania
Kwas walporowy nie może być podawany pacjentom ze stwierdzoną nadwrażliwością na leki lub zaburzenia cyklu mocznikowego.
Działania niepożądane
Zgłaszane działania niepożądane to: ból głowy, astenia, gorączka, nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, jadłowstręt, niestrawność, zaparcia, senność, drżenie, zawroty głowy, podwójne widzenie, niedowidzenie / niewyraźne widzenie, ataksja, oczopląs, labilność emocjonalna, zaburzenia myślenia, amnezja, zespół grypy, zakażenie, zapalenie oskrzeli, zapalenie błony śluzowej nosa, łysienie, utrata masy ciała. Jeśli wymienione powyżej działania niepożądane staną się uciążliwe lub nasilą się, należy powiadomić lekarza.
Interakcje z innymi lekami
Fenytoina, karbamazepina i fenobarbital (lub prymidon) zmniejszają stężenie kwasu walporowego we krwi. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach przepisanych przez lekarza, a w szczególności o Aspirynie, Felbamacie, Karbagenemie Antybiotykach, rifampinie, Antacydach (Maalox, Trisogel i Titralac), Chlorpromazynie, Amitryptylinie / Nortriptylinie, karbamazepinie, klonazepamie, diazepamie, etosuksymamidzie, lamotryginie, Tolbutamidzie, Topiramamie, Warfarynie, Zimozole, Lorazepamie.
Pominięcie dawki
Jeżeli zapomniałeś przyjąć dawkę na czas, zrób to jak najszybciej. Nie należy jednak przyjmować leku, jeśli jest już za późno lub zbliża się czas przyjęcia kolejnej dawki. Nie należy przyjmować podwójnych dawek tego leku ani dodatkowych dawek. Należy przyjąć zwykle stosowaną dawkę następnego dnia o tej samej porze.
Przedawkowanie
Objawy przedawkowania to senność, blok serca i głęboka śpiączka.
Przechowywanie
Przechowywać w temperaturze pokojowej 20-25 C (68-77 F). Przechowywać z dala od wilgoci, ciepła i światła słonecznego. Nie zaleca się przechowywania w łazienkach i miejscach dostępnych dla dzieci.
Informacja medyczna
Informacje zamieszczone na tej stronie mają charakter ogólny i nie zastępują konsultacji z lekarzem ani farmaceutą. Nie należy wykorzystywać ich do samodzielnego rozpoznawania chorób, rozpoczynania leczenia lub zmiany dawkowania. Decyzję dotyczącą zastosowania leku, dawki i czasu terapii należy podjąć wspólnie z wykwalifikowanym pracownikiem ochrony zdrowia po uwzględnieniu stanu pacjenta, innych przyjmowanych leków oraz możliwych przeciwwskazań i interakcji.
